{"id":922,"date":"2026-02-02T19:20:30","date_gmt":"2026-02-02T18:20:30","guid":{"rendered":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/?page_id=922"},"modified":"2026-03-18T18:11:26","modified_gmt":"2026-03-18T17:11:26","slug":"bibletranslation-principles","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/bibletranslation-principles\/","title":{"rendered":"Bible Translation &#8211; Principles"},"content":{"rendered":"\n<h1 class=\"wp-block-heading has-text-align-center\">Betrouwbare Bijbelvertaling &#8211; Basisprincipes<\/h1>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-buttons is-content-justification-right is-layout-flex wp-container-core-buttons-is-layout-765c4724 wp-block-buttons-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-button\"><a class=\"wp-block-button__link wp-element-button\" href=\"https:\/\/www.reformedonline.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/30_BetrouwbareBijbelvertaling_Vertaalprincipes.pdf\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener nofollow\">PDF Download<\/a><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:31px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p>Regelmatig komt de vraag naar boven: \u201cWat is een goede Bijbelvertaling?\u201d Afhankelijk van wie u spreekt, krijgt u een verschillend antwoord. Over het algemeen zijn er twee groepen. De eerste groep is voorstander van <em>een leesbare Bijbel<\/em>. Ze gebruiken voornamelijk de Nieuwe Bijbelvertaling, Groot Nieuws Bijbel of Bijbel in Gewone Taal. De andere wil vooral een <em>getrouw overgezette vertaling<\/em>. Die moet zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke taal staan. Toch moet deze vertaling wel leesbaar zijn. Ze kiezen voor de Statenvertaling of de Herziene Statenvertaling. Hoe komt het dat er zoveel soorten vertalingen zijn? Dat heeft te maken met de zogenoemde vertaalprincipes.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Vertaalprincipes<\/h3>\n\n\n\n<p>Wat zijn vertaalprincipes? Dat woord klinkt lastig, maar valt wel mee. Een vertaalprincipe is de basis voor de keuzes die een vertaler maakt. Met andere woorden, waarom maakt hij bepaalde keuzes tijdens het vertalen? Wat is voor hem bepalend? Er zijn grofweg twee vertaalprincipes: dynamische en formele equivalentie. Wat een moeilijk woord: equivalentie. Wat betekent dat? Dat is hoeveel het woord in het Nederlands en Hebreeuws of Grieks overeenkomt. Anders gezegd, hoe goed kunt u de link zien tussen een woord dat in het Nederlands vertaald is en het Hebreeuwse of Griekse woord. We gaan wat meer duiken in beide vertaalmethoden.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Dynamisch vertalen<\/h4>\n\n\n\n<p>Bij dynamisch vertalen (equivalentie) wil de vertaler dat een <em>Nederlandse lezer de tekst zo goed mogelijk begrij<\/em><em>pt<\/em>. Het gaat hem er vooral om dat de <em>gedachte<\/em> en <em>betekenis<\/em> van de oorspronkelijke tekst duidelijk zijn. Maar dit gaat wel ten koste van de betrouwbaarheid van de vertaling. Een voorbeeld maakt dit duidelijk. Eerst geef ik een vertaling die dicht bij grondtekst ligt. Als Adam zijn vrouw voor het eerst ziet, zegt hij: \u201cDeze is ditmaal been van mijn benen, en vlees van mijn vlees! Men zal haar Manninne heten, omdat zij uit den man genomen is\u201d (Gen. 2:23 SV). Het vers is niet heel makkelijk te begrijpen. Dat kost tijd en studie. Hoe zou een dynamisch vertaler dit kunnen verwoorden? \u201cAdam zei: \u2018Nu pas is er iemand die ook mens is, net als ik. Ik noem haar vrouw, want ze kwam voort uit de man.\u2019\u201d Wat is het verschil? Bepaalde dingen zijn weg vertaald. Dat is om het makkelijk leesbaar te maken. In het Hebreeuws staat de volgende uitdrukking: \u201cDeze is ditmaal been van mijn benen, en vlees van mijn vlees!\u201d Dat wordt dan samengevat met: \u201cZe is ook een mens, net als ik.\u201d Is dat duidelijker? Zeker. Toch gaat hiermee de kracht van het Hebreeuws verloren. Wat is nog meer anders? \u201cIk noem haar vrouw, want ze kwam voort uit de man.\u201d Wat is jammer aan deze vertaling? In de oorspronkelijke taal zijn de woorden voor \u201cman\u201d en \u201cvrouw\u201d bijna hetzelfde. De eerste is \u201cish\u201d (man) en de laatste \u201cisha\u201d (vrouw). Het enige verschil is de \u201ca\u201d op het eind voor de vrouw. Er is een prachtige Hebreeuwse woordspeling te zien in de relatie van man en vrouw. De Statenvertaling gebruikt hiervoor \u201cManninne.\u201d Dat laat de link wel duidelijk zien. Maar een dynamische vertaling met \u201cvrouw\u201d niet. Toch kan het woord wel degelijk vertaald worden met \u201cvrouw.\u201d Dat gebeurt namelijk wel op andere plekken in getrouwe vertalingen. Alleen gaat het hier om die specifieke link. Samengevat kunnen we zeggen dat dynamische vertalen wat meer \u201cvrij vertalen\u201d is. Maar dit is niet de enige manier om te vertalen. Hoe kan het nog meer? Met formeel vertalen.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Formeel vertalen<\/h4>\n\n\n\n<p>Bij het formele vertalen is het doel om <em>zoveel mogelijk van de oorspronkelijke <\/em><em>taal <\/em><em>terug te laten komen in de vertaling<\/em>. Elk woord in het Hebreeuws of Grieks wordt zoveel mogelijk vertaald met een woord in het Nederlands. We noemen dit ook wel een \u201cwoord-voor-woord\u201d vertaling. De vertaler probeert zoveel als hij kan de oorspronkelijke volgorde aan te houden. Hij brengt uitdrukkingen en woordspelingen zo letterlijk mogelijk ook over. Het kan zijn dat zo\u2019n zin in het Nederlands niet gelijk d<\/p>\n\n\n\n<p><img decoding=\"async\" src=\"\" width=\"100%\" height=\"auto\"><br>1. Samu\u00ebl en mama hebben een contactmoment. uidelijk is qua betekenis. Maar het is deze vertaler te doen om getrouwheid. Het zorgt er wel voor dat de vertaling niet altijd even makkelijk leesbaar is. Daarom moet iemand die soms herlezen, of er studie van maken. De vertaler zal ook herhalingen behouden (bv. Gen. 2:2). Wat zijn voorbeelden van Hebreeuwse uitdrukkingen? E\u00e9n ervan die we wel herkennen is dat Jezus de \u201ckoning der koningen\u201d (Dan. 2:37) wordt genoemd. Maar dat is niet een echt Nederlandse uitdrukking. In het Hebreeuws betekent dit \u201cde allerhoogste koning.\u201d Alleen kennen ze in die taal geen andere manier om dat te zeggen. Dit gebeurt door een uitdrukking als \u201ckoning der koningen\u201d of \u201cheilige der heiligen.\u201d Wat is nog een voorbeeld van een Hebreeuwse manier van spreken? God zegt tegen Adam dat hij niet van de boom der kennis des goeds en des kwaads mag eten. Als hij dat wel doet \u201czal hij <em>stervende<\/em> sterven\u201d (Gen. 2:17). Dit legt extra nadruk op het \u201csterven.\u201d Hij zal absoluut sterven als hij eet. Zeker weten. Daar is geen twijfel over mogelijk. Een derde voorbeeld is herhalingen die blijven staan, zoals, \u201cJezus, antwoordende, <em>zeide<\/em> tot hen&#8230;\u201d (Mat. 21:24). Eigenlijk is het \u201czeggen\u201d na het woord \u201cantwoorden\u201d dubbelop. We gebruiken dat niet zo in het Nederlands. Maar een getrouwe vertaler zal dat laten staan, omdat het zo in de oorspronkelijke taal staat.<\/p>\n\n\n\n<p>Tegelijkertijd moeten we bedenken dat het niet altijd mogelijk is om woord-voor-woord te vertalen. Dat zou een tekst onbegrijpbaar maken. Wilt u een voorbeeld? Als Jezus tegen zijn moeder spreekt, zegt Hij, \u201cVrouw, wat heb ik met u te doen?\u201d (Joh. 2:4 SV). In het Grieks staat letterlijk: \u201cWat aan mij en aan u?\u201d Dat is voor ons moeilijk te snappen. Terecht hebben de Statenvertalers hier een duidelijke zin van gemaakt. Wel laten ze de letterlijke vertaling in de kanttekeningen terugkomen. Samengevat is het formele vertalen zo letterlijk mogelijk overbrengen wat de oorspronkelijke taal zegt. Maar wel op zo\u2019n manier dat het toch nog leesbaar is in het Nederlands.<\/p>\n\n\n\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Bijbels en hun categorie<\/h4>\n\n\n\n<p>Nadat duidelijk is dat er grofweg twee manieren van vertalen zijn, is de vraag: welke vertaling hoort bij welk vertaalprincipe? Allereerst moet het duidelijk zijn dat er binnen beide principes <em>een <\/em><em>hele bandbreedte<\/em> is. Een vertaling kan dynamisch zijn, maar toch nog iets van het formele karakter hebben. Ook is het mogelijk om een formele vertaling te hebben, maar dan wel wat dynamischer. Eerst de dynamische categorie. Dit vertaalprincipe gebruikt ze bij veel moderne Bijbels. De minst vergaande is de <em>Nieuwe Bijbelvertaling<\/em> (21). Wilt u een illustratie? We vinden dit in het eerste hoofdstuk van Johannes, \u201cZij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God\u201d (Joh. 1:13).<a href=\"#sdfootnote1sym\" id=\"sdfootnote1anc\"><sup>1<\/sup><\/a> Andere vertalingen die onder het vrijere principe vallen zijn de Bijbel in Gewone Taal, de Groot Nieuws Bijbel en de BasisBijbel. Een tekst uit de laatste is: \u201cHij is \u00e9\u00e9n en al liefde, vriendelijkheid en goedheid. Daarom is Hij ook eindeloos liefdevol, vriendelijk en goed voor ons allemaal\u201d (Joh. 1:16). Maar dat is wel heel wat anders dan we in de oorspronkelijke tekst vinden: \u201cEn uit de volheid van Hem, hebben wij allen ontvangen, ook genade bovenop genade.\u201d Het is eerder een eigen uitleg van de tekst dan een betrouwbare vertaling. Ik zou zeker niet aanraden om deze vertaling te gebruiken voor uw Bijbellezen.<\/p>\n\n\n\n<p>De andere manier is het formele vertalen. Welke Bijbels horen hiertoe? Uiteraard onze bekende en geliefde <em>Statenvertaling<\/em>. E\u00e9n van de principes zetten ze ook voor in de Bijbel, \u201cDat ze altijd op een zorgvuldige manier blijven bij de oorspronkelijke tekst. Ook behouden ze de manier van spreken van de oorspronkelijke talen zoveel de duidelijkheid en eigenschap van de Nederlandse taal dit toelaten kan. Als, echter, een Hebreeuwse of Griekse manier van spreken voorkomt die problemen geeft om te kunnen vertalen, moeten ze dat in de kanttekening aangeven.\u201d<a href=\"#sdfootnote2sym\" id=\"sdfootnote2anc\"><sup>2<\/sup><\/a> Verder waren de Statenvertalers verplicht om zo min mogelijk woorden toe te voegen. Als ze dit wel deden, moest dat [tussen haken]. In onze Bijbels is dat <em>schuingedrukt<\/em>. Andere vertalingen die ook binnen deze categorie vallen zijn de Herziene Statenvertaling en NBG-vertaling 1951 (NBG51). Beide staan wel iets verder bij de oorspronkelijke talen vandaan, maar zijn toch heel wat formeler dan de dynamische vertalingen. Als laatste valt ook het huidige project Statenvertaling 2027 hier bij.<\/p>\n\n\n\n<p>Maar voor de keuze van een goede Bijbelvertaling is niet alleen het vertaalprincipe van belang. Dit geldt ook voor de onderliggende tekst. Wat zijn daar de mogelijkheden?<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Onderliggende Tekst van Bijbelvertalingen<\/h2>\n\n\n\n<p>We hebben in het Nederlands alleen vertalingen van de Bijbel. Maar God heeft dit laten opschrijven in drie andere talen. Het Oude Testament is grotendeels in het Hebreeuws geschreven. Een deel daarvan in het Aramees (grofweg Daniel 2-7, Ezra 4-7 en nog wat andere verzen). Die taal lijkt op het Hebreeuws, maar is toch net iets anders. Het Nieuwe Testament is geschreven in het Grieks. De letters kent u misschien wel van vakken op school: alfa, b\u00e8ta, gamma. Sommige woorden in het Nederlands komen ook uit het Grieks vandaan. Denk aan een cardioloog. Dat is een specialist (loog) van het hart (cardio).<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Ontvangen Tekst<\/h3>\n\n\n\n<p>Voor de tekst van de Bijbel moeten we dus terug naar de oorspronkelijke talen. De documenten waar dat op staat noemen we een manuscripten. Een manuscript is dus een stuk papier of perkament met de Griekse of Hebreeuwse tekst. We hebben de originele documenten van de Bijbelschrijvers niet meer. Maar er zijn wel veel kopie\u00ebn in de omloop. Maar tussen al die kopie\u00ebn zitten soms (kleine) verschillen. Voor het Oude Testament is dat minimaal. De Joodse mannen hebben het heel zorgvuldig gekopieerd. Ze hadden daar een heel systeem voor.<a href=\"#sdfootnote3sym\" id=\"sdfootnote3anc\"><sup>3<\/sup><\/a> Maar tussen de kopie\u00ebn van het Nieuwe Testament zijn meer verschillen te zien. Die werden iets minder nauwkeurig overgeschreven. Toch valt het nog mee voor de 5000 kopie\u00ebn die we wereldwijd hebben. Ze lijken veel op elkaar. Alleen een enkel vers of woord is anders, zoals de tekst \u201cWant Drie zijn er, Die getuigen in den hemel, de Vader, het Woord en de Heilige Geest; en deze Drie zijn Een\u201d (1 Joh. 5:7 SV). Deze hele verzameling aan manuscripten heeft de naam Textus Receptus. Dat klinkt moeilijk, maar betekent eenvoudig Ontvangen Tekst. Waarom heeft het deze naam? Omdat de kerk vanaf de vroegchristelijke eeuwen deze tekst heeft \u201contvangen\u201d als van God gekregen en door Hem bewaard. Hij zorgde ervoor dat de kerk deze tekst altijd tot haar beschikking had.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Kritische Tekst<\/h3>\n\n\n\n<p>Maar in 1881 verandert het op het gebied van de Griekse manuscripten. Twee belangrijke professoren B.F. Westcott en F.J.A. Hort printen een nieuwe Griekse tekst. Deze is gebaseerd op andere manuscripten. Ze zijn blij dat ze die tot hun beschikking hebben, want ze walgen van de bestaande tekst. Hoe heet deze nieuwe Griekse tekst? De Kritische Tekst. Waarom? Omdat ze vanaf deze tijd de Bijbeltekst kritisch onder ogen nemen om de \u2018originele tekst\u2019 te bepalen. Wat is basis voor deze nieuwe variant? Slechts twee manuscripten. Codex Vaticanus en Codex Sanaiticus. Een codex is de naam voor een \u201chandschrift.\u201d De eerste codex komt uit de bibliotheek van de Roomse Kerk. De tweede is gevonden in 1859 door de Tischendorf in het Sint-Catherines klooster in de Sinai Peninsula. Het manuscript bevat naast het Nieuwe Testament ook het Oude Testament in het Grieks en de apocriefe boeken. Wat is er zo frappant aan deze vondst? Een deel van het Oud Testamentisch ligt in de prullenbak.<a href=\"#sdfootnote4sym\" id=\"sdfootnote4anc\"><sup>4<\/sup><\/a> Toch zijn beide professoren blij met de twee manuscripten. Waarom? De datering ervan is ouder dan de vele manuscripten van de Ontvangen Tekst. Hoe oud zijn ze dan? Ze schatten uit de vierde eeuw, terwijl die van de Ontvangen Tekst op zijn vroegst uit de tiende eeuw. Dit is voor hen ook <em>de <\/em>reden om deze oudste manuscripten te promoten.<\/p>\n\n\n\n<p>Wat voor waarde heeft de Kritische Tekst voor de moderne Bijbelwetenschap? Ze vinden die heel belangrijk. Wetenschappers geloven ook dat deze twee oude manuscripten meer waarde hebben dan de vele bestaande kopie\u00ebn. Waarom? Ouder staat voor hen gelijk aan betrouwbaarder. Het staat, naar hun idee, dichter bij de tekst die de Bijbelschrijvers hebben geschreven. Er zitten minder gekopieerde versies tussen. Daardoor zouden er ook minder kopieerfouten in zitten, en dus betrouwbaarder. Dit is de reden dat de meeste <em>moderne<\/em> Bijbelvertalingen de Kritische Tekst gebruiken als bron voor het Nieuwe Testament. Een uitzondering is de Herziene Statenvertaling. Die gebruikt dezelfde grondtekst gebruikt als de Statenvertaling. Verder gebruiken ook de meeste universiteiten de Kritische Tekst als basis. Niet langer de Ontvangen Tekst. Uitzonderingen hierop zijn het Puritan Reformed Theological Seminary en de universiteiten van de Free Church Continuing en van de Free Presbyterian Church of Scotland.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Verschillen tussen Kritische en Ontvangen Tekst<\/h3>\n\n\n\n<p>Wat is het verschil tussen de Kritische en Ontvangen Tekst? Dat zijn er behoorlijk veel. In de eerste zijn veel verzen niet te vinden die in de laatste wel aanwezig zijn. Er zijn bijvoorbeeld twee grote gedeelten weg. Het eerste is het gedeelte dat de Heere Jezus de overspelige vrouw niet veroordeeld en toch vergeeft (Joh. 7:53-8:11). Het tweede is de verschijningen na de opstanding in Markus. Daar doet de Heere Jezus enkele beloften voor bewaring tegen gevaar. Zelfs als ze op slangen zouden trappen of vergif drinken (Mar. 16:12-20). Naast hele gedeelten, zijn er ook bepaalde verzen verdwenen (bv. Mat. 18:11, Mar. 9:44, Hand. 8:36).<a href=\"#sdfootnote5sym\" id=\"sdfootnote5anc\"><sup>5<\/sup><\/a> Andere verschillen zijn te vinden veranderingen van bepaalde woorden in verzen. Vaak heeft dat te maken met de naam van de Heere Jezus of Zijn Godheid. Wat zou zoiets kunnen zijn? Op een dag staan Jozef en Maria bij Simeon in de tempel. In onze Bijbels staat er: \u201c<em>Jozef<\/em> en Zijn moeder verwonderden zich\u201d (Luk. 2:33 SV). Als u dit vers in de Kritische Tekst vindt, leest u: \u201cEn zijn <em>vader<\/em> en zijn moeder verwonderden zich over wat gezegd werd over Hem\u201d (Luk. 2:33 KT). De Bijbelschrijver, ge\u00efnspireerd door de Heilige Geest, zegt dus in de oudste manuscripten dat Jozef de vader van Jezus is. Dat lijkt mij een ander inzicht over de Godheid van de Zaligmaker. Zo enkele verschillen tussen beide teksten.<\/p>\n\n\n\n<h3 class=\"wp-block-heading\">Betrouwbaarheid van oorspronkelijke tekst<\/h3>\n\n\n\n<p>Wat moeten we denken van de Kritische Tekst en Ontvangen Tekst? Wat is betrouwbaarder? Zijn dat de oudst gevonden manuscripten, of de vijfduizend kopie\u00ebn die al eeuwen beschikbaar zijn? De moderne theologen zullen u het eerste vertellen. Ik ben er echter van overtuigd dat dit de Textus Receptus of Ontvangen Tekst is. Waarom? Om de onderstaande redenen.<\/p>\n\n\n\n<p>De eerste reden is dat de <em>veelheid aan kopie\u00ebn <\/em><em>van de Ontvangen Tekst <\/em><em>betrouwbaar<\/em><em>der<\/em><em>is<\/em> dan de twee oudste manuscripten. Oud staat niet gelijk aan meer authentiek. Stel dat we Griekse teksten vinden die ouder zijn dan de huidige teksten. Maar ze zijn geschreven door de Arianen en spreken de Bijbel tegen. Zijn ze daardoor betrouwbaarder? Nee. Daar komt bij dat er normaal gesproken meer kopie\u00ebn van een goede tekst dan een corrupte. De Ontvangen Tekst is vele malen gekopieerd, verspreidt door de wereld en geaccepteerd door de oud christelijke kerk. Dit zegt ons dat de oorsprong van de 5000 manuscripten betrouwbaarder is dan de twee oudst gevonden manuscripten. Stel dat de manuscripten van de Kritische Tekst erg betrouwbaar zijn. Waarom hebben we niet meer kopie\u00ebn van die manuscripten? Waarom is het ene manuscript uit het Vaticaan niet gebruikt door Erasmus? Die wist wel van het bestaan af, maar heeft het niet gebruikt voor het publiceren van zijn Ontvangen Tekst. Hij vond die teveel be\u00efnvloed door de Latijnse Vulgaat.<a href=\"#sdfootnote6sym\" id=\"sdfootnote6anc\"><sup>6<\/sup><\/a><\/p>\n\n\n\n<p><img decoding=\"async\" src=\"\" width=\"100%\" height=\"auto\"><br>2. Een lichtrode paddenstoel tussen bruine naalden.<\/p>\n\n\n\n<p>Daarnaast zijn er <em>veel <\/em><em>verschillen tussen de <\/em><em>twee <\/em><em>basismanuscripten<\/em> <em>van<\/em><em> de <\/em><em>Kritische Tekst<\/em>. Als geheel lijkt de tekst betrouwbaar te zijn. Toch bestaat de basis hiervan uit slechts twee manuscripten: Codex Sanaiticus en Codex Vaticanus. Maar wat is het probleem? Deze twee wijken heel veel van elkaar af. In totaal zijn er 3036 verschillen.<a href=\"#sdfootnote7sym\" id=\"sdfootnote7anc\"><sup>7<\/sup><\/a> Nog even een \u2018kleine\u2019 kanttekening. Dit gaat alleen al om de <em>vier evangeli\u00ebn<\/em>. Hoeveel zijn er dan wel niet in de rest van het Nieuwe Testament? Wat is het gevolg van zulke verschillen? Van de Kritische Tekst wordt regelmatig een nieuwe editie uitgegeven. Op dit moment al de 28e editie sinds de uitgave van Westcott en Hort in 1881.<a href=\"#sdfootnote8sym\" id=\"sdfootnote8anc\"><sup>8<\/sup><\/a> Bij elke versie kunt u rekenen op wijzigingen. Tussen de eerste editie van de professoren en de huidige zijn dat 695 wijzigingen. Soms zijn er delen van een zin geheel anders!<a href=\"#sdfootnote9sym\" id=\"sdfootnote9anc\"><sup>9<\/sup><\/a> De vraag die we dan moeten stellen bij zulke basisteksten is deze: kan de Bijbel elke keer veranderen? Hoe betrouwbaar is die dan? Daarom lijkt mij de Kritische Tekst zeker geen goede basis om Gods Woord te vertegenwoordigen. Die moet namelijk betrouwbaar en onveranderlijk zijn. Als het gaat om de basis van de Ontvangen Tekst, zijn er ook wel wat verschillen tussen de diverse manuscripten. Maar die spreken elkaar niet tegen en hebben minimale wijzigingen in de tekst als gevolg. Soms slechts de volgorde van woorden in de zin of een andere spelling. Denk aan \u201cMessias\u201d met dubbele \u201cs\u201d of \u201cMesias\u201d met een enkele \u201cs\u201d (Joh. 4:25). Heel soms zijn er iets grotere verschillen. Bijvoorbeeld in 1 Johannes 5 staat in het ene groep manuscripten \u201cEn drie zijn er die getuigen op de aarde&#8230;\u201d (Ontvangen Tekst) terwijl dit in de Meerderheidstekst niet voorkomt.<a href=\"#sdfootnote10sym\" id=\"sdfootnote10anc\"><sup>10<\/sup><\/a> Toch zien we dat de Ontvangen Tekst acceptabele verschillen heeft, ondanks de vele kopie\u00ebn. Dat geeft een goede basis.<\/p>\n\n\n\n<p>Als laatste zitten er duidelijk <em>fouten in de Kritische Tekst<\/em><em>, maar niet in de Ontvangen Tekst<\/em>. Wat vinden we dan in de Kritische Tekst? We wezen eerder al op de tekst dat Jozef de vader van Jezus wordt genoemd (Luk. 2:33). Wat nog meer? De Heere Jezus wordt in het Johannes evangelie omschreven als de \u201ceniggeboren God\u201d (Joh. 1:18). Dit komt waarschijnlijk voort uit de leer van een sekte uit de tweede eeuw.<a href=\"#sdfootnote11sym\" id=\"sdfootnote11anc\"><sup>11<\/sup><\/a> Gelukkig begrijpen meeste moderne vertalers dat dit fout is. Daarom vertalen ze dit bewust weg als \u201cdie zelf God is\u201d (NBV) of \u201cde enige God\u201d (ESV). Een andere fout is dat de zon stopte met schijnen (Luk. 23:45). Of het is altijd zondig om boos te worden (Mat. 5:22). Dit zou betekenen dat zelfs een rechtvaardige boosheid niet mag. Maar wat zien we? De Heere Jezus werd Zelf ook enorm boos toen er dieren op het Tempelplein werden verkocht. Wat staat er in een getrouwe Bijbel? Dat het zondig is als we boos worden zonder oorzaak. Maar de Bijbel laat wel zien dat iemand rechtvaardig boos mag worden. Dat doet God immers ook?<a href=\"#sdfootnote12sym\" id=\"sdfootnote12anc\"><sup>12<\/sup><\/a> In de Ontvangen Tekst vinden we deze fouten niet terug. We kunnen er van op aan. Hiermee hebben we dus vier redenen bekeken waarom we de Kritische Tekst af moeten wijzen. Deze tekst is onbetrouwbaar. Tegelijkertijd zien we dat de Ontvangen Tekst, ondanks de verschillen in de vele kopie\u00ebn, te vertrouwen is.<\/p>\n\n\n\n<p>Hiermee hebben we de basis gelegd voor de keuze van een goede vertaling. In het tweede artikel gaan we in op het daadwerkelijk kiezen van een vertaling. Dit op basis van onze twee zaken: het vertaalprincipe en de onderliggende tekst. Welke vertaling gaat het worden in het Nederlands?<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote1anc\" id=\"sdfootnote1sym\">1<\/a> In de grondtekst staat: \u201cWelke niet uit water, noch uit de wil van vlees, noch uit de wil van een man, maar uit God geboren zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote2anc\" id=\"sdfootnote2sym\">2<\/a> De tekst heb ik iets aangepast voor de duidelijkheid. Hier zijn alle principes te vinden: https:\/\/www.statenvertaling.net\/vdvlis3.html<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote3anc\" id=\"sdfootnote3sym\">3<\/a> De vondst van de Dode Zeerollen laten zien dat de Hebreeuwse tekst heel precies is overgeschreven. Zie deze website: https:\/\/archeologieonline.nl\/artikelen\/de-dode-zeerollen-een-overzicht<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote4anc\" id=\"sdfootnote4sym\">4<\/a> http:\/\/rosetta.reltech.org\/TC\/extras\/tischendorf-sinaiticus.html<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote5anc\" id=\"sdfootnote5sym\">5<\/a> https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/List_of_New_Testament_verses_not_included_in_modern_English_translations<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote6anc\" id=\"sdfootnote6sym\">6<\/a> https:\/\/textandcanon.org\/the-changing-fortunes-of-codex-vaticanus\/ en https:\/\/confessionalbibliology.com\/2016\/05\/16\/erasmian-myths-codex-vaticanus\/<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote7anc\" id=\"sdfootnote7sym\">7<\/a> https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Comparison_of_codices_Sinaiticus_and_Vaticanus.<\/p>\n\n\n\n<p>Een voorbeeld is Mattheus 6:33, of Johannes 1:34 (\u201cde verkozene\u201d in Sanaiticus en \u201cde zoon\u201d in Vaticanus).<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote8anc\" id=\"sdfootnote8sym\">8<\/a> Dit is de Nestle-Alland (NA28). https:\/\/www.newtestamentgreek.net\/nestle-aland28.html<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote9anc\" id=\"sdfootnote9sym\">9<\/a> https:\/\/www.bereanpatriot.com\/majority-text-vs-critical-text-vs-textus-receptus-textual-criticism-101\/ en https:\/\/www.thetextofthegospels.com\/2018\/05\/n-in-2018-and-w-h-in-1881-how-similar.html<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote10anc\" id=\"sdfootnote10sym\">10<\/a> Op deze website kunt u alle verschillen vinden tussen de Ontvangen Tekst, de Meerderheidstekst en de Alexandrijnse tekst: https:\/\/www.textusreceptusbibles.com\/TRNTV\/62\/5<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote11anc\" id=\"sdfootnote11sym\">11<\/a> Deze sekte wordt het Gnosticisme genoemd. https:\/\/gnosticismexplained.org\/jesus-christ-in-gnosticism\/<\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"#sdfootnote12anc\" id=\"sdfootnote12sym\">12<\/a> Verder staan er fouten in de genealogie van de Heere Jezus in Mattheus 1:7-10. Asa wordt vervangen door Asaf (vs. 7) en Amon verwisseld met Amos (vs. 10).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Betrouwbare Bijbelvertaling &#8211; Basisprincipes Regelmatig komt de vraag naar boven: \u201cWat is een goede Bijbelvertaling?\u201d Afhankelijk van wie u spreekt, krijgt u een verschillend antwoord. Over het algemeen zijn er twee groepen. De eerste groep is voorstander van een leesbare Bijbel. Ze gebruiken voornamelijk de Nieuwe Bijbelvertaling, Groot Nieuws Bijbel of Bijbel in Gewone Taal&#8230;.<\/p>\n<p class=\"more-link-wrap\"><a href=\"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/bibletranslation-principles\/\" class=\"more-link\">Read More<span class=\"screen-reader-text\"> &ldquo;Bible Translation &#8211; Principles&rdquo;<\/span> &raquo;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-922","page","type-page","status-publish","hentry"],"translation":{"provider":"WPGlobus","version":"3.0.2","language":"nl","enabled_languages":["en","es","nl"],"languages":{"en":{"title":true,"content":true,"excerpt":false},"es":{"title":false,"content":false,"excerpt":false},"nl":{"title":true,"content":true,"excerpt":false}}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/922","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=922"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/922\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":948,"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/922\/revisions\/948"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reformedonline.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=922"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}